Good news
Milow zwanger van zichzelf.
Johannes Genard krijgt suikerziekte na deelname vriendin aan Bake Off.
School Is Cool voor het eerst samen gezien op café.
Trophy Wall – School Is Cool op nummer 1 in Kirgizië, de Kirgiezen krijgen er maar niet genoeg van.
© Concertnews

De nieuwe Bert Hertogs: confessioneel proza waar je stil van wordt

Recensie van de review

★ ★ ★ ★ ☆

Het is altijd uitkijken naar de recensies van Bert Hertogs (Concertnews.be). Niet dat je er iets van opsteekt over muziek, maar zijn woorden en zinnen klitten dikwijls samen tot onderhoudende leesstukken.

Een nieuw hoogtepunt bereikte Hertogs met zijn verslag van het optreden van School is Cool in muziekcentrum Trix (vrijdag 3/11). Met allerlei zinnen die bestaan uit zinsdelen en leestekens probeert de auteur uiting te geven aan zijn gevoelens. Meestal lukt het hem nog ook.

Hertogs staat bekend als confessioneel recensent. Zonder schroom legt hij zijn ziel bloot, de lezer kijkt mee van op de eerste rij. Wanneer hij beschrijft dat hij zich zo misselijk voelt alsof hij “alle biertanks van het Sportpaleis eigenhandig zelf leeggezopen” heeft, voel je: die man worstelt met het leven.

Zulke ontboezemingen laten niemand onberoerd. Je moet al erg weinig empathie hebben om hem geen warme knuffel te willen aanbieden. Of een woord van troost tijdens deze donkere herfstdagen.

Iedere paragraaf van Bert Hertogs is een bloedstollend intense gebeurtenis: halen we het einde zonder dat de zinnen finaal hun poten breken over de syntaxis? Hertogs houdt ervan spanning op te bouwen, toe te werken naar een climax en de lezer vervolgens meesterlijk op het verkeerde been te zetten. Dat doet hij bijvoorbeeld door onverwacht een punt uit de lucht te laten vallen. Hertogs speelt met de regels en zoekt telkens nieuwe manieren om hetzelfde te zeggen. Door moedwillig zijn spraakkunst te ontwrichten veruitwendigt hij een gewrongen relatie met de werkelijkheid.

Zijn proza openbaart een innerlijke tweestrijd waar je stil van wordt.

Één puntje van kritiek evenwel: in amper één paragraaf heeft Bert Hertogs het over het optreden zelf. Slechts 20 procent van zijn bespreking wijdt hij aan de avond in Trix. Maar de bespiegelingen die hij rónd zijn concertervaring weeft, grijpen de lezer genadeloos bij zijn nekvel.

Chapeau.

Lees hier de originele recensie.